Groene thee

Long Jing, ook wel bekend als Dragon Well, is een van de duurste en meest beroemde theeën uit China, met een DOC-claim uit de provincie Zhejiang, rond het West Lake in Hangzhou. Het is een van de oudste theeën van het land.

Sinds de 17e eeuw, tijdens de Qing-dynastie, heeft Long Jing een keizerlijke status verworven en wordt het beschouwd als een tribute tea (Gong Cha). Deze thee werd al genoemd in het ouds theeboek "The Classic of Tea" van Lu Yu (een Chinese Tea Master en schrijver) en wordt nog steeds aangeboden aan staatshoofden tijdens hun bezoeken aan China. De naam Dragon Well is afgeleid van de bron in het West Lake-gebied. Door de grote temperatuurverschillen — warm overdag en koel ’s avonds — groeien de theeplanten langzaam, wat bijdraagt aan de hoge kwaliteit.

Long Jing heeft een delicate smaak die zoet en nootachtig is. Tip: zet Long Jing op een relatief lage watertemperatuur, niet hoger dan 70 graden Celsius, want bij hogere temperaturen kan de thee snel bitter worden.

Bi Luo Chun, ook wel bekend als Pi Lo Chun of Green Spring Snail, is een van de beste groene theeën uit de provincie Jiangsu. Tijdens de Qing-dynastie noemden mensen de thee vanwege het sterke aroma “scary fragrance.” Keizer Kangxi gaf het een meer verfijnde naam: Bi Luo Chun.

De thee wordt gewokt en heeft een delicate, fruitig zoete en bloemige smaak, met een wit donzig uiterlijk. De naam Green Spring Snail verwijst naar de slakachtige vorm waarin de blaadjes met de hand worden gerold.

Lu'An Guapian, ook wel Lu'an Melon Seed genoemd, is een hoogwaardige groene thee uit Lu'an City in Anhui en behoort tot de meest gewaardeerde theeën van China. De naam is afgeleid van de platte, ovale vorm van de verwerkte theebladeren, die op meloenzaden lijken. Lu'An Guapian is de enige thee zonder knoppen en wordt gemaakt van enkel blad. Na het plukken worden de stengel en de bladader verwijderd. De jonge theebladeren worden in een pan gebakken en hand gerold. Dit bakproces geeft de thee een zoetere, grasachtige smaak met een umami-ondertoon en doet denken aan een combinatie van gyokuro en matcha.

Sencha is de bekendste groene thee van Japan en vertegenwoordigt 80% van de Japanse theeproductie. Deze thee wordt in verschillende regio's van Japan verbouwd. De bladeren zijn fijn en naaldvormig, met een grassige, lichte umami-smaak en een subtiele bitterheid. Na de pluk worden de bladeren onmiddellijk gestoomd, gerold tot platte naalden en vervolgens gedroogd. Ichibancha of shincha, uit de regio Kyoto, de eerste pluk in april, is de meest beroemde Sencha-thee.

Gyokuro, ook wel bekend als Juweel Dauw, is een type Sencha-thee die vier weken voor de oogst wordt afgedekt. Dit proces, waarbij de bladeren drie weken lang aan zonlicht worden onttrokken, geeft de bladeren een diepgroene kleur en zorgt voor een iets zoetere smaak dan traditionele Sencha. Meer dan 40% van de Gyokuro komt uit Yame in Fukuoka, terwijl het Uji-district bekendstaat als de oudste regio voor Gyokuro-productie in Japan.

Deze thee behoort tot de duurste van Japan en wordt eenmaal per jaar geoogst. Gyokuro heeft een zoete, fruitige en volle vegetale smaak, met een lichte umami- en ziltige afdronk, waardoor het een delicate en complexe thee is.

Om de smaken optimaal tot hun recht te laten komen, is het aan te raden Gyokuro te zetten op een lage temperatuur, idealiter rond de 50 graden.

Matcha, dat gebruikt wordt in Japanse theeceremonies, is een fijngemalen poeder Gyokuro thee, wat de intense groene kleur verklaart. Tijdens het droogproces worden de nerven en steeltjes verwijderd, zodat alleen de bladeren tot poeder worden gemalen. De smaak van matcha is intens, zoet en doet denken aan groene erwtjes, met een umami-toets. Voor de beste smaak raden wij aan om matcha op 50 graden te zetten; bij hogere temperaturen kan de thee bitter worden. Het matchapoeder wordt met een speciaal kloppertje (chasen) ongeveer 30 seconden in het water opgeklopt tot een lichte schuimige consistentie.